Team lead & business developer

Team lead & business developer
47 jaar - Is al 23 jaar Nedapper - Is altijd op zoek naar iets nieuws - Kan niet zomaar iets doen en gaat altijd voor de winst - Houdt van samen nieuwe propositie bouwen - Ziet oprechte nieuwsgierigheid als essentieel.
Toen ik bijna klaar was met mijn studie Elektrotechniek, was het vlak na de crisis van 2003 en er waren weinig vacatures. Ik solliciteerde bij Nedap op een technische functie. Embedded systems, precies waar mijn studie op aansloot. Ik had een superleuk gesprek met Jan Hendrik Croockewit, maar het verliep ook wat stroef vond ik.
Een dag later belde hij en zei: “Jeroen, ik heb goed nieuws en ik heb slecht nieuws. Het goede nieuws is dat we je heel graag willen hebben. Het slechte nieuws is dat het niet technisch wordt. We willen je een commerciële functie aanbieden." Ik was allang blij dat ik een baan had. Dus ik dacht: laten we maar beginnen. Ik weet niet precies wat het wordt, maar dan zien we vanzelf wel of het bij me past.
“Achteraf gezien was dat misschien wel het beste wat me had kunnen overkomen.”
Waarom ze dat in mij zagen, wist ik niet precies. Hoe dan ook: ze hadden gelijk. Ik was ook wel een beetje atypisch met mijn achtergrond. Ik danste bijvoorbeeld op hoog niveau, was daar trots op en was misschien net iets meer geïnteresseerd in mensen dan ikzelf dacht.
“Ik vind het gaaf om te ontdekken wat iets voor een klant kan betekenen.”
Ik ben toen begonnen bij Nedap in de zorg. Dat team bestond toen uit nog maar drie mensen, ik was nummer vier. Mijn eerste opdracht was meteen bijzonder. Ik had net mijn technische opleiding afgerond en mocht samen met collega’s een nieuwe propositie in de markt zetten. Terwijl anderen aan de technologie werkten, ging ik met klanten in gesprek om te ontdekken wat er nodig was.
Op dat moment was dat gewoon één grote server die je kon kopen. Die zette je in je gebouw neer en daar draaide de software op. Aan mij de uitdaging om dit als een dienst, inclusief infrastructuur te gaan verkopen. Ik stelde bij klanten vaak als eerste de vraag: "Heeft u internet?" Vaak was het antwoord gewoon nee. Dan legde ik uit hoe dat werkte en waarom het interessant kon zijn.
Als ik erop terugkijk, was dat een gewaagde stap. Niet alleen het product was nieuw, ook de manier waarop we het aanboden. Maar juist dat vond ik toen al leuk. Iets nieuws proberen, samen iets bouwen dat er nog niet is en kijken of er een markt voor is.
Eigenlijk heb ik steeds weer nieuwe dingen gedaan. Bij Nedap in healthcare verkochten we één van de eerste internetdiensten in onze markt. Daarna was ik betrokken bij het allereerste NFC-project van Europa. NFC op mobiele telefoons was toen echt ‘vette shit’. Nokia was op dat moment marktleider en wij besloten daar vol op in te zetten.
Dat was best bijzonder en we hebben daar zelfs een prijs mee gewonnen. Niet alleen de technologie was nieuw, ook de markt was nieuw. Dat is in theorie bijna gedoemd om te mislukken, maar als team geloofden we erin en gingen we er samen voor.
“Ik vind het gaaf om te ontdekken wat iets voor een klant kan betekenen.”
Later deden we hetzelfde bij Light Controls met Luxon en bij Staffing Solution. En als ik terugkijk naar wat ik heb gedaan bij Nedap, dan zie ik daar een duidelijke rode draad in.
Want wat ik vanaf het begin al gaaf vond is nieuwe dingen oppakken en ontdekken wat ze betekenen voor klanten.
NFC (Near Field Communication) is een technologie waarmee apparaten op korte afstand draadloos met elkaar communiceren.
Als een vis in het water
Bij Security kwam dat voor mij misschien wel het duidelijkst samen. Op het eerste gezicht lijkt het alsof je werkt aan simpele toegangscontrole. Een pas waarmee een deur open of dicht gaat. Maar daarachter zit vaak een veel groter vraagstuk.
Want hoe bepaal je in een organisatie met tienduizenden medewerkers wie waar naar binnen mag? Onze grootste klant heeft zelf tweehonderdduizend medewerkers. Of bij LEGO bijvoorbeeld. Hoe bepaal je vanuit Denemarken wie er in Singapore ergens naar binnen mag? Dat zijn geen technische problemen meer, maar organisatievraagstukken.
Dat vind ik echt heel leuk en voel me helemaal thuis. Je probeert te begrijpen wat er werkelijk speelt bij je klant. Eerst onderzoeken wat het echte probleem is. Hebben meerdere klanten daar last van? Is er een markt voor en is die groot genoeg? En heeft Nedap daar iets unieks te bieden?
“Ik breng graag mensen bij elkaar om nieuwe dingen te bouwen.”
Je krijgt met zoveel aspecten te maken. Klanten, markten, partners, businessmodellen, technologie. Juist omdat je met zoveel verschillende disciplines werkt, lukt dat alleen als mensen hun kennis en inzichten bij elkaar brengen. En dan probeer je al die puzzelstukjes in elkaar te passen tot een oplossing die echt waarde toevoegt. Dat is business development aan de voorkant van de markt.
“Achteraf denk ik dat ik van huis uit al heb meegekregen dat mooie resultaten altijd samen ontstaan. Misschien is dat ook waarom ik zo graag nieuwe dingen bouw: niet om ze alleen te bedenken, maar om mensen rondom een idee bij elkaar te brengen.”
De klik die het verschil maakt
Een mooi voorbeeld daarvan is LEGO. We deden mee aan een tender, maar werden afgewezen. Op basis van de eisen die op dat moment waren opgesteld, konden we niet volledig leveren wat zij zochten. Maar zo'n tender is uiteindelijk ook maar een fotomoment. Op één moment wordt vastgesteld wat de wensen zijn, terwijl zo'n organisatie de komende vijftien jaar gewoon doorontwikkelt.
Toen hebben we hen opgebeld: "Wij begrijpen dat jullie ons op basis van de huidige eisen niet selecteren. Maar jullie hebben een probleem voor de komende vijftien jaar. Hebben jullie dan niet het vertrouwen dat wij samen met jullie mooie oplossingen kunnen ontwikkelen?" Daarop kregen we het antwoord: "Jawel, dat vertrouwen hebben we wel."
We hebben toen een uitspraak van Abraham Lincoln aangehaald: If I had six hours to chop down a tree, I would spend the first four sharpening the axe.
"Als jullie zo'n grote mond hebben, laat het dan maar zien."
Toen zijn we samen gaan kijken wat ze nu eigenlijk echt wilden bereiken en uiteindelijk kregen we alsnog de opdracht. Niet omdat we alles af konden vinken, maar omdat er vertrouwen en een goede samenwerking was ontstaan. Dat vind ik het mooiste van dit werk.
Wat ik eigenlijk heb gezien bij vrijwel iedere organisatie waarmee we werken, is dat ze uiteindelijk voor Nedap kiezen als organisatie. Niet zozeer vanwege wat we doen, maar vanwege hoe we het doen, de manier waarop we samenwerken.
En vanwege de Nedappers die oprecht geïnteresseerd zijn. Die motivatie om echt te begrijpen wat er bij een klant speelt en dat op te lossen, heb ik eigenlijk overal binnen Nedap teruggezien. Ik denk dat dat ons verbindt en wat klanten in ons waarderen. Tegelijkertijd vraagt dat altijd nét dat stapje extra.
“Als je oprechte interesse hebt… dat is ontzettend mooi.”
Die oprechte nieuwsgierigheid is echt belangrijk. Doorvragen. Altijd blijven twijfelen aan jezelf. Snap ik het echt? Klanten voelen dat en dat geeft vertrouwen. Alsof je je ogen dichtdoet en weet: er staat iemand achter mij die me opvangt als het nodig is. Die drive om de ander echt te begrijpen is uiteindelijk gewoon oprechte interesse.
Als collega’s mij zouden moeten typeren, dan zijn er vast mensen die zeggen dat ik behoorlijk mijn eigen koers vaar. Misschien komt dat doordat ik vaak dicht bij de klant zit, meestal met iets nieuws dat nog nauwelijks bestaat. Dat vraagt vaak om zelfstandig werken en zelf richting kiezen. Tegelijkertijd zegt dat natuurlijk niet alles over iemand. Dat is misschien wel het tegenstrijdige van mensen. We hebben allemaal verschillende kanten.
“Je bent maar één persoon, dus je doet het altijd samen.”
Uiteindelijk bereik je alleen iets met elkaar, want je kunt niets alleen. Dat je uiteindelijk resultaat behaalt dankzij elkaar en daar samen bij stil kunt staan, dat vind ik heel mooi.
Ik herinner me nog goed een moment op een verjaardag van een collega. Ik werkte toen een paar jaar bij Healthcare. Jan Hendrik en ik keken naar ons team en zeiden tegen elkaar: "Je zult dit team maar tegenover je hebben als concurrent." Dat gevoel ben ik nooit vergeten. Uiteindelijk zit de kracht niet in een product of een propositie. In de kern is het de groep mensen die voor elkaar gaat staan en tegen elkaar zegt: ”Dit gaan we samen doen.”
Af en toe even stilstaan
Wat ik wel zie, is dat Nedappers vaak zoveel hart voor het bedrijf hebben dat ze zichzelf soms vergeten. We zijn gepassioneerd. We willen mooie dingen maken en grenzen verleggen. En daardoor ga je soms ook over je eigen grenzen heen.
Dat gebeurt niet omdat mensen elkaar opjagen, maar juist omdat je samen ergens voor gaat. Ik merk dat ook bij mezelf. Omdat ik zo gedreven ben, ga ik soms te snel of stap ik onbedoeld over de grens van iemand anders heen. Daar heb ik dan oprecht spijt van. Gelukkig werken hier veel mensen die dat begrijpen en zeggen: "Dat was misschien niet zo handig, maar laten we verdergaan."
Ik ben nooit heel planmatig bezig geweest met mijn carrière, maar ik merk wel dat ik ontzettend veel energie krijg van business development. Dat blijft voor mij het leukste wat er is. En wat ik misschien nog wel het mooiste vind, is dat je voortdurend van elkaar leert. Niet per se via opleidingen, maar gewoon van collega's. Ik kan echt geïnspireerd raken door een goed idee en daar dan aan willen bijdragen. Ik zie bijvoorbeeld wat er nu gebeurt rondom AI en dan word ik direct nieuwsgierig.
“Ik moet steeds weer iets nieuws hebben. Nieuwe ideeën. Nieuwe uitdagingen. Nieuwe mensen om van te leren. Zolang dat blijft, blijf ik met plezier doen wat ik nu doe.”
Wellicht is dat ook de rode draad in mijn loopbaan. Mijn vrouw zegt weleens dat ik niet langer dan twee maanden hetzelfde moet doen, omdat ik dan onrustig word. Misschien heeft ze daar wel gelijk in. Ik kan niet zomaar een beetje iets doen. Als iets mijn interesse heeft, wil ik begrijpen hoe het werkt en kijken hoe het beter kan. Dat zit gewoon in mijn karakter.
Do you want to know more about our vacancies? Or read more stories of Nedappers?